Fourteen-year-old Yuvan lived in Coimbatore and loved playing online strategy games. One summer vacation, he won a special game pass that gave him access to hundreds of challenges, rewards, and tournaments. At first, he used it wisely. He played for an hour in the evening and spent the rest of his time reading, cycling, and meeting friends.
But as the vacation continued, Yuvan started spending more and more time on the game. “Just one more match,” he would tell himself. One hour became three. Three became six. Soon he was staying awake late into the night chasing rewards that never seemed to end.
His parents warned him to take breaks, but Yuvan ignored them. He stopped joining family outings. He skipped cricket games with friends and even lost interest in drawing, which had once been his favorite hobby. The more he played, the less satisfied he felt. Instead of enjoying the game, he felt restless whenever he wasn’t playing.
A few weeks later, Yuvan noticed that he was constantly tired. He struggled to concentrate, became irritated over small things, and found it difficult to enjoy normal activities. Ironically, the thing that was supposed to give him happiness had started causing problems in every part of his life.
One evening, his grandfather watched him stare tiredly at the screen and gently recited:
தீயள வன்றித் தெரியான் பெரிதுண்ணின்
நோயள வின்றிப் படும்.
Theeyaḷa vanrith theriyān peridhu uṇṇin
nōyaḷa vinrip padum.
He explained, “This Kural speaks about food, but its wisdom applies to many things in life. When a person does not understand limits and keeps taking more than needed, the problems that follow may have no limit either.”
Yuvan thought deeply about those words. He began setting healthy limits for gaming and slowly returned to his hobbies, friends, and outdoor activities. Soon, he felt happier and more energetic than before.
That summer taught him a lesson he never forgot: even good things can become harmful when we lose sight of moderation.
Moral
When we do not understand our limits and take more than necessary, the troubles that follow can become endless.
Let’s read the same story in Tamil…
முடிவில்லா விளையாட்டு
கோயம்புத்தூரில் வாழ்ந்த பதினான்கு வயது யுவனுக்கு ஆன்லைன் விளையாட்டுகள் மிகவும் பிடிக்கும். கோடை விடுமுறையில் ஒரு சிறப்பு கேம் பாஸ் அவனுக்குக் கிடைத்தது. அதனால் நூற்றுக்கணக்கான சவால்கள், பரிசுகள் மற்றும் போட்டிகளில் கலந்து கொள்ள முடிந்தது. ஆரம்பத்தில் அவன் அளவோடு விளையாடினான். மாலை நேரத்தில் சிறிது நேரம் விளையாடிவிட்டு, நண்பர்களுடன் கிரிக்கெட் ஆடவும், புத்தகங்கள் படிக்கவும் நேரம் ஒதுக்கினான்.
ஆனால் நாட்கள் செல்லச் செல்ல நிலைமை மாறியது. “இன்னும் ஒரு போட்டி மட்டும்” என்று நினைத்து விளையாட ஆரம்பித்தவன், மணிக்கணக்கில் திரையையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். இரவு நேரம் தாமதமாக உறங்க ஆரம்பித்தான். முடிவே இல்லாத பரிசுகளையும் சாதனைகளையும் தேடி தொடர்ந்து விளையாடினான்.
பெற்றோர் பலமுறை எச்சரித்தார்கள். நண்பர்கள் அழைத்தாலும் வெளியே செல்லவில்லை. முன்பு விரும்பிய ஓவியம் வரைவதையும் நிறுத்திவிட்டான். விசித்திரமாக, அதிகமாக விளையாடியபோதும் மகிழ்ச்சி அதிகரிக்கவில்லை. மாறாக, விளையாடாத நேரங்களில் கூட அவன் அமைதியாக இருக்க முடியாமல் போனது.
சில வாரங்களுக்குப் பிறகு யுவன் எப்போதும் சோர்வாக இருப்பதை கவனித்தான். படிப்பில் கவனம் குறைந்தது. சிறிய விஷயங்களுக்குக் கூட கோபம் வந்தது. மகிழ்ச்சிக்காக தொடங்கிய விஷயமே இப்போது அவனுக்கு சிரமங்களை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்தது.
ஒரு மாலை அவனை கவனித்த தாத்தா மெதுவாக இந்தக் குறளைச் சொன்னார்:
தீயள வன்றித் தெரியான் பெரிதுண்ணின்
நோயள வின்றிப் படும்.
பின்னர் அவர் கூறினார்: “இந்தக் குறள் உணவைப் பற்றி சொல்கிறது. ஆனால் வாழ்க்கையின் பல விஷயங்களுக்கும் பொருந்தும். எதிலும் அளவை அறியாமல் அதிகப்படுத்தினால், அதனால் வரும் பிரச்சினைகளுக்கும் அளவே இருக்காது.”
அந்த வார்த்தைகள் யுவனை யோசிக்க வைத்தன. அவன் தனது விளையாட்டு நேரத்திற்கே ஒரு எல்லை அமைத்துக்கொண்டான். மீண்டும் நண்பர்களுடன் விளையாடத் தொடங்கினான். பழைய பொழுதுபோக்குகளையும் மீட்டான். சில நாட்களில் அவன் உடலும் மனமும் புத்துணர்ச்சியடைந்தது.
அப்போது தான் யுவனுக்கு ஒரு உண்மை புரிந்தது. நல்ல விஷயங்களுக்குக் கூட அளவு தேவை. அளவை இழந்தால், மகிழ்ச்சியே சிரமமாக மாறிவிடும்.
நீதி
எந்த நல்ல விஷயமாக இருந்தாலும் அளவோடு இருந்தால்தான் நன்மை தரும்; அளவை மீறினால் அது துன்பத்திற்குக் காரணமாகும்.
எழுத்துப்பிரதி
Theeyaḷa vanrith theriyān peridhu uṇṇin
nōyaḷa vinrip padum
மூலத் தமிழ்
தீயள வன்றித் தெரியான் பெரிதுண்ணின்
நோயள வின்றிப் படும்
Breaking it down
- தீயளவு (Theeyaḷavu) – செரிக்கும் அளவு (Digestible limit), the proper measure one can handle.
- அன்றித் (Anrith) – அறியாமல் (Without knowing), failing to understand.
- தெரியான் (Theriyān) – அறியாதவன் (One who does not know), a person lacking awareness.
- பெரிது (Peridhu) – அதிகமாக (Excessively), beyond what is needed.
- உண்ணின் (Uṇṇin) – உண்டால் (If one eats), if consumed.
- நோயளவு (Nōyaḷavu) – நோயின் அளவு (Measure of illness), extent of suffering.
- இன்றி (Inri) – இல்லாமல் (Without limit), endless.
- படும் (Padum) – அடைவான் (Will suffer), will experience.
Trivia
“அளவு” என்பது திருக்குறளில் மீண்டும் மீண்டும் வரும் முக்கியமான கருத்துகளில் ஒன்று. உணவு மட்டுமல்ல, பேச்சு, செல்வம், கோபம், ஆசை போன்ற அனைத்திற்கும் அளவு அவசியம் என்று திருவள்ளுவர் பல இடங்களில் வலியுறுத்துகிறார்.
பண்டைய கிரேக்க தத்துவத்தில் “Golden Mean” என்ற கருத்து உள்ளது. அதாவது, எந்த விஷயத்திலும் மிகுதியும் குறைவும் தவிர்த்து நடுநிலையைப் பின்பற்ற வேண்டும். இந்த எண்ணம் திருவள்ளுவரின் “அளவறிதல்” சிந்தனையுடன் மிகவும் ஒத்துப்போகிறது.
This bilingual story from ancient Tamil wisdom makes timeless life lessons accessible to readers worldwide — whether you’re discovering these universal truths for the first time, or sharing the beauty of your Tamil heritage with friends from any culture. Reading both English and Tamil versions side by side helps build language confidence, cultural connection, and a lifelong love for meaningful stories — perfect for classrooms, families, and friends around the globe.
Record your kid telling this story and the Kural, we will host it on our YouTube page.
<Youtube link>